Terapia została opracowana w 1939 r. przez amerykańskiego osteopatę Wiliama Sutherlanda. Podstawowym założeniem terapii jest fakt, że ośrodkowy układ nerwowy i struktury z nim sprzężone podlegają rytmicznemu ruchowi i że prawidłowy przebieg tego ruchu jest niezwykle istotny dla ludzkiego życia i zdrowia.

Terapia pomaga w następujących schorzeniach:

• psychozy, autyzm, kłopoty z koncentracją, stres, nerwica, depresja,
• bóle i zawroty głowy, migreny, kłopoty ze wzrokiem i słuchem, zapalenie zatok, napięcie i bóle w stawie skroniowo-żuchwowym,
• bóle kręgosłupa, rwa kulszowa, skoliozy, bolesne napięcie barków, wszystkie urazy powypadkowe,
• terapia pogłębia oddech, likwiduje urazy poporodowe.

Terapia jest bardzo delikatna, uspokajająca. Wykonywana jest w ubraniu. Trwa ok. 45-60 min, zależnie od stanu i potrzeb pacjenta.